Year:2021   Issue: 24   Area:  

0
Hayrettin GÜMÜŞDAĞ, Halit EGESOY, Burcu VAHAPOĞLU
OVERTRAINING SYNDROME IN ATHLETES
 
Aim: The aim of our study is to reveal the effect of training overload on athletes. Overtraining syndrome (overtraining) is a very difficult, systemic and complex condition to diagnose. This syndrome occurs with decrease in performance, fatigue, deterioration in sleep patterns, and changes in social behavior when the training load increases unconsciously. Many factors affect the rate and recovery time of overtraining syndrome. These factors are the result of continuous loading, load differential, load tolerance and recovery. The coach needs to plan both the training and the recovery process well. Because optimal performance depends on maintaining the delicate balance between training and recovery. Method: Our study is a compilation obtained to provide information from studies on overtraining syndrome. Findings: In the literature, the symptoms of overtraining are examined under 3 headings as sympathetic, parasympathetic and other symptoms. Conclusion: In order to prevent overtraining syndrome, it is necessary to avoid possible effects that harm team performance. Trainers can facilitate this by changing the training period with the recovery period. In addition, they can help their athletes get rid of this syndrome by using techniques such as mild aerobic activities, massage, hot and cold baths, diet, adequate sleep and psychological relaxation. Recommendation: Nutrition, sleep and rest patterns, recovery efforts (regeneration), emotional support, oxygen administration, medication, etc. are the factors that can treat overtraining syndrome.

Keywords: Overtraining Syndrome, Athlete, Performance

Doi: 10.17368/uhbab.2021.24.02

SPORCULARDA AŞIRI ANTRENMAN SENDROMU
 
Amaç: Çalışmamızın amacı aşırı antrenman yüklemesinin sporcularda etkisini ortaya koymaktır. Aşırı antrenman sendromu (sürantrenman) tanınması oldukça zor, sistemik ve karmaşık bir durumdur. Bu sendrom, antrenman yükünün bilinçsizce arttığı durumlarda performansta azalma, çabuk yorulma, uyku düzeninde bozulma, sosyal davranışlarda değişiklikler ile ortaya çıkar. Aşırı antrenman sendromunun oluşma hızını ve toparlanma süresini birçok faktör etkilemektedir. Bu faktörler sürekli yüklenme, yüklenme farklılığı, yüklenme toleransı ve toparlanmanın bir sonucudur. Antrenör hem antrenmanı hem de toparlanma sürecini iyi planlaması gerekir. Çünkü optimal performans, antrenman ve toparlanma arasındaki hassas dengenin sağlanmasına bağlıdır. Yöntem: Çalışmamız aşırı antrenman sendromu ile ilgili çalışmalardan bilgi verilmesi amacıyla elde edilen derlemedir. Bulgular: Literatürde aşırı antrenman belirtileri sempatik, parasempatik ve diğer belirtiler olmak üzere 3 başlık altında incelenmektedir. Sonuç: Aşırı antrenman sendromunu önlemek için takım performansına zarar veren olası etkilerinden kaçınmak gerekir. Antrenörler bunu toparlanma periyodu ile antrenman periyodunu değiştirerek kolaylaştırabilir. Bunun yanında hafif şiddette aerobik aktiviteler, masaj, sıcak ve soğuk banyolar, diyet, yeterli uyku ve psikolojik rahatlama gibi teknikleri kullanarak sporcusunun bu sendromdan kurtulmasına yardımcı olabilirler. Öneri: Beslenme, uyku ve istirahat düzeni, toparlanma çalışmaları (yenilenme), duygusal destek, oksijen uygulaması, ilaç, vs aşırı antrenman sendromunu tedavi edebilen etkenlerdir.

Anahtar Kelimeler: Aşırı Antrenman Sendromu, Sporcu, Performans

Doi: 10.17368/uhbab.2021.24.02

Tam Metin